Su ve Toprak/Aşk ve Ben

O soğuk gecede gözlerinden gönlüme fısıldadın..

O güzel fitneler koparan kara gözlerin, “ey sevgili aşk aşk” dediler..

Onlar bana, “erimek isterim iki değil bir olmak isterim” dediler âdeta..

Belki de ortamın esrarından mıdır nedir dile geldi gözlerin..

Ne sensiz doğan güneşin aydınlığı, ne de gecelerimin parlayan yıldızları yardım etmiyor kanayan yüreğime..

Kaç kez Ay hilal, kaç kez dolunay oldu yoksun..

Nasıl ki ben sana sevdalıysam, su da toprağa sevdalıdır Xêlimem..

Güneşin yakıcılığına aldırmaz, buharlaşıp gökyüzüne çıksa da tekrar bilir döneceği vakti..

Ayrılık; gidenin cesareti , kalanın sabrı ile ölçülür. Ve, o da sabırla bekler..Benim seni beklediğim ve bekleyeceğim gibi..

Sonra bir rüzgar eser, çakar şimşek, ağlar bulut.Su kavuşur aşkına..

Ey benim aşk bahçemin nazlı gonca gülü, sana kavuşmaktır  dileğim…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir